Ken jij nog de liedjes van Luc De Vos ?

 

De Vos werd geboren in Gent^[1] en bracht zijn jeugd door in Wippelgem (gemeente Evergem) in een CVP-gezin als jongste van zeven kinderen. Op zesjarige leeftijd werd hij - net als zijn broers - lid van Chiro Wippelgem, maar zijn Chirocarrière stopte toen die groep in 1976 ontbonden werd. Hij wist op zijn tiende al dat hij popmuzikant wilde worden. Hij studeerde Latijn-Grieks op het Sint-Lievenscollege te Gent.

De Vos maakte met Gorki elf albums. Hij werkte ook mee aan de Engelstalige band Automatic Buffalo, samen met Axl Peleman, Reinaert D'Haene en Matthias van der Hallen. Daarnaast schreef hij columns voor de radiozender Studio Brussel en het Gentse stadsmagazine Zone 09/.

Hij schreef acht boeken. Het eerste, De verworpenen, heeft slechts één uitgave gekend. Het is een bundeling van columns. Het tweede, derde en vierde (Het Woord Bij De Daad, De Rest Is Geschiedenis, en De Volksmacht) zijn (voornamelijk fictieve) autobiografieën, zijn vijfde is een echte roman geworden en heet De Laatste Mammoet. Zijn laatste boek voor zijn dood werd de roman 'Paddenkoppenland'. Hij schreef voor het eerder vermelde stadsmagazine ook een aantal scenario's voor korte stripverhalen (samen met Lectrr).

In april 2017 verscheen de biografie VOS, geschreven door Leon Verdonschot.

De Vos was getrouwd en had een zoon.

De Vos maakte met Gorki elf albums. Hij werkte ook mee aan de Engelstalige band Automatic Buffalo, samen met Axl Peleman, Reinaert D'Haene en Matthias van der Hallen. Daarnaast schreef hij columns voor de radiozender Studio Brussel en het Gentse stadsmagazine Zone 09/.

Hij schreef acht boeken. Het eerste, De verworpenen, heeft slechts één uitgave gekend. Het is een bundeling van columns. Het tweede, derde en vierde (Het Woord Bij De Daad, De Rest Is Geschiedenis, en De Volksmacht) zijn (voornamelijk fictieve) autobiografieën, zijn vijfde is een echte roman geworden en heet De Laatste Mammoet. Zijn laatste boek voor zijn dood werd de roman 'Paddenkoppenland'. Hij schreef voor het eerder vermelde stadsmagazine ook een aantal scenario's voor korte stripverhalen (samen met Lectrr).

In april 2017 verscheen de biografie VOS, geschreven door Leon Verdonschot.

De Vos overleed onverwacht op 52-jarige leeftijd op 29 november 2014, op de 14e verjaardag van zijn zoon, in het Gentse appartement dat hij als werkplaats gebruikte.^[3][4][5] Uit de autopsie bleek dat hij overleden is ten gevolge van een acuut orgaanfalen.^[6] De Vos werd op 6 december begraven op Campo Santo in Sint-Amandsberg.^[7][8]

Luc werd bij de Music Industry Awards van 2014 postuum geëerd met de carrièreprijs "Lifetime achievement award".

De liefde van Get Ready is diep !

 

Get Ready! werd gevormd in 1995 en bracht in 1996 haar eerste single Diep (zo diep) uit. Deze behaalde goud. Hun drie volgende singles Laat, Vuur en Wachten op jou (een bewerking van Right Here Waiting van Richard Marx) haalden ook de Top 3. Oorspronkelijk was er ook een vijfde jongen, Roberto, bij betrokken, maar hij haakte uiteindelijk af. In de zomer van 1996 won de groep de prijs voor "beste debuut". Niet veel later was hun eerste full-cd een feit.

Get Ready! begon in 1997 met een nummer 1-hit Dromen. In de zomer bracht de groep Marjolijn uit. Het werd hun bestverkochte single ooit, maar Marjolijn kwam niet op de nummer 1-positie (nummer 7). Diezelfde zomer werden ze gevraagd als voorprogramma voor Michael Jackson in Oostende. In september bracht Get Ready! samen met Liliane Saint-Pierre de single Geef Me Tijd uit. Deze single werd opnieuw nummer 1 in België. Op 11 november gaf de groep een concert in Vorst Nationaal. Het afsluitende nummer van het concert was Samen, dat inmiddels op nummer 8 stond, en bovendien doorstootte naar de eerste plaats. Hun tweede album "Go for it" werd uitgebracht.

In 1998 bracht Get Ready! zijn eerste strip uit, De Geheimzinnige Fan. Er werden meer dan 40.000 exemplaren van verkocht. Er verschenen in totaal vier strips en bijbehorende poppen. Get Ready! nam in het begin van het jaar de single Requiem 1998 op, samen met het koor Fine Fleur. Daarop volgen de singles Happy end en Eigen zin, beide goed voor nummer 1. Deze laatste single was de voorloper van het derde album Apollo. Het concert van 1997 werd in 1998 tweemaal overgedaan in de Ancienne Belgique te Brussel. Zeemeermin werd de voorlopig laatste single van de groep.

De band spande met succes een rechtszaak aan tegen het Belgische holebitijdschrift ZiZo-magazine, dat geschreven had dat de leden van Get Ready! homoseksueel waren. Later maakten verschillende leden bekend toch homoseksueel te zijn.

Nadat Get Ready! een paar Engelstalige liedjes had opgenomen (I still luv u en A girl like you), verscheen in 1999 hun eerste Engelstalige volledige cd The Mission. Deze werd in Londen opgenomen door Phil Harding. Ook Skin connection en Silent like the rain werden van deze cd uitgebracht. De band ging op tournee in Zuidoost-Azië en Zuid-Amerika, waar Una vez mas, Halfway there en Everytime I think of you hits werden. In 2000 bracht Get Ready! de single Ga Door uit. Dit lied stond ook op hun verzamel-cd met muzikale hoogtepunten O Ja, Ga Door. Eind 2000 ging Get Ready! uit elkaar en zowel Samijn als De Gendt probeerden het solo.

ARNO

 

Arnaud Charles Ernest Hintjens (Oostende, 21 mei 1949), beter bekend onder zijn artiestennaam Arno, is een Belgische rockzanger, die liedjes vertolkt vooral in het Frans, soms in het Engels, Nederlands en sporadisch ook in het Oostends dialect.

Arno koos aanvankelijk voor het beroep van kok, maar was in zijn jonge jaren vooral geïnteresseerd in muziek. Vooral uit Engeland geïmporteerde bluesplaten inspireerden hem.

Als mondharmonicaspeler werkte hij samen met muzikanten uit de Oostendse rockscene vooraleer hij rond 1970 in zijn eerste "echte" groep belandde, Freckleface, geleid door zanger/bassist Paul Vandecasteele, gitarist Paul Decoutere en drummer Eddy Storm. Arno zong destijds sporadisch en beperkte zich meestal tot solo's op de mondharmonica. Freckleface maakte een plaat met uitgesponnen bluesrocknummers, maar had op het podium meer succes dan in de platenwinkel.

In 1972 gingen Arno en Decoutere verder als duo onder de naam Tjens Couter. De groep wisselde bluesnummers af met uitstapjes richting tango en reggae. Na de debuutplaat "Who Cares" groeide Tjens Couter van een duo naar een kwintet en werd de muzikale koers verlegd naar pubrock. Een tweede album volgde. In 1978 waren Arno en Decoutere te zien in de film Le concert d'un homme seul.

Pas in 1980 kwam de grote doorbraak met de groep T.C. Matic, een groep die aanvankelijk voor 80 procent dezelfde samenstelling had als Tjens Couter. De groep maakte vier albums, ging op tournee door Europa en had een paar hits, waaronder Oh la la la. Ook Que pasa en Putain, putain zijn uitgegroeid tot klassiekers, die steevast deel uitmaken van Arno's liveset.^[bron?] Zes jaar later hield T.C. Matic het voor bekeken.

Bron:  Wikipedia.

Wat doet Kathleen Aerts nu ?

 

Kathelijne Elisabeth Maria (Kathleen) Aerts (Geel, 18 juni 1978) is een Belgische zangeres, actrice, schrijfster en presentatrice. Ze werd vooral bekend als de blonde zangeres in de eerste bezetting van de Vlaamse meidengroep K3. 

Klik op de afbeelding om Naar Stevie Wonder Tours te gaan.

Ace of Base - Always have, always will

 

Zwaar geïnspireerd door het Motown- geluid van het midden van de jaren zestig, samplet de intro de intro's van het Supremes- nummer " Where Did Our Love Go " en het Four Tops- nummer " I Can't Help Myself (Sugar Pie Honey Bunch) ". Het is mede geschreven door Jonas Berggren met Mike Chapman . Het nummer heette oorspronkelijk "Killer on the Rampage" en bevatte verschillende teksten. Toen het nummer werd gepitcht als een potentieel nummer voor het aanstaande Flowers / Cruel Summer-album, vond Arista Records de melodie leuk; verzocht echter om herschrijven van de teksten. Het nummer werd in veel delen van de wereld, maar op verschillende tijdstippen, uitgebracht van het album Flowers . UK op 7 december 1998 als single three, na " Life Is a Flower " en " Cruel Summer ". Australië begin 1999 als tweede single, na "Cruel Summer" Scandinavië en Duitsland op 1 maart 1999 als single vier, na "Life Is a Flower", "Cruel Summer" en " Travel to Romantis ". Always Have, Always Will (Ace of Base-nummer) - https://nl.qaz.wiki/wiki/Always_Have,_Always_Will_(Ace_of_Base_song)

Vangelis Conquest of Paradise

 

Conquest of Paradise is een single van Vangelis met het English Chamber Choir uit 1992. Het was de titelsong van de film 1492: Conquest of Paradise uit 1992, die uitkwam ter gelegenheid van de ontdekking van Amerika door Columbus, precies 500 jaar daarvoor.

Bron : Wikipedia

Milk inc. In my eyes

 

Milk Inc. is een Belgische dance-act, bestaande uit producers Regi Penxten, Filip Vandueren en zangeres Linda Mertens. Bij de liveshows werden ze bijgestaan door toetsenist Peter Schreurs en drummer Michael Schack. Penxten en Mertens vormden samen het gezicht van Milk Inc. In Vlaanderen haalden 31 van hun 34 singles de top 10 in de officiële hitlijst.

Bron; Wikipedia

Solid HarmoniE - I'll Be There for You

 

De groep brak eind 1997 definitief door met de single I'll Be There for You en het naamloze debuutalbum, dat in Nederland de nummer 1-positie behaalde en met goud werd onderscheiden. De sound van de band werd vanaf nu gekenmerkt door de productie van Max Martin, die al eerder werkte met onder andere Ace of Base, de Backstreet Boys en Robyn. Andere hits van Solid HarmoniE waren I Want You to Want Me, I Wanna Love You en To Love Once Again.

Ricky Martin en Christina Aguilera - Nobody wants to be lonely

 

"Nobody Wants to Be Lonely" was de vijfde single van Christina Aguilera, een duet met Ricky Martin. De single was in 2002 genomineerd voor een Grammy Award in de categorie "Best Pop Collaboration with Vocals", maar verloor van de single "Lady Marmalade" van Lil' Kim, Mýa, P!nk en Aguilera zelf.

Bron : Wikipedia

Boyzone - Words

 

Na het uiteenvallen van Take That in 1996 werd Boyzone de populairste Europese jongensgroep. Het tweede album, A different beat, werd uitgebracht in het najaar van 1996 en verkocht wereldwijd twee miljoen exemplaren. De Bee Gees-cover Words werd een internationale hit en leverde Boyzone zijn eerste nummer 1-hit op in het Verenigd Koninkrijk. Andere singles van het album hadden buiten het Verenigd Koninkrijk en Ierland echter veel minder succes.

Bron : wikipedia

Evanescence - My Immortal

De band bestond oorspronkelijk alleen uit Amy Lee (zang/piano/gitaar/harp) en Ben Moody (gitaar, piano). Ze ontmoetten elkaar op een kamp, waar ze erachter kwamen dat hun muzieksmaken niet ver uit elkaar lagen, en ze begonnen samen nummers te schrijven en te spelen in lokale gelegenheden. Zo ontstond Evanescence. Tijdens concerten vulden John LeCompt (gitaar) en Rocky Gray (drums) de band altijd aan.

Lee en Moody zijn lange tijd de basis gebleven van de band. Des te opmerkelijker was het dat Moody eind 2003 opstapte, midden in een tour door Europa. In 2005 volgde Terry Balsamo Moody als gitarist op. Het is niet helemaal zeker waarom Moody opstapte, maar volgens een interview met Amy in het tijdschrift Aardschok omdat hij met zichzelf in de knoop zat. Ook het muzikale meningsverschil (Moody wilde zo veel mogelijk cd's verkopen, Lee wilde meer de creatieve kant op) speelde mee. In de zomer van 2006 stopte ook bassist Will Boyd. Hij zag het niet zitten om opnieuw te gaan toeren. Tim McCord werd zijn opvolger.

Op 4 mei 2007 maakte de LA Daily Newspaper bekend dat John LeCompt door zangeres Amy Lee, naar eigen zeggen zonder een goede reden, uit de band gezet was. LeCompt maakte daarna bekend dat drummer Rocky Gray ook stopte met Evanescence, omdat ze al hun energie in de nieuwe band Machina wilden steken. Rocky Gray en John Lecompt werden vervangen door Will Hunt en Troy Mclawhorn, beiden van Dark New Day.

Op 7 augustus 2015 werd bekend dat gitarist Terry Balsamo de band ging verlaten. Jen Majura werd gepresenteerd als het nieuwe bandlid.

Bron : Wikipedia

 

ALLURE _ Last Change

 

n 1997 vormden Alia Davis, Lalisha McClean, Akissa Mendez en Linnie Belcher de groep Allure. Hun eerste single Head Over Heels (met Nas) behaalde een 18de plaats in Groot-Brittannië en een 35ste plaats in de Verenigde Staten. Hun eerste album Allure bevatte ook de hitsingle All Cried Out (met 112). In 2004 namen ze nog een single op met Elephant Man.

Bron : wikipedia

Touch of Joy - Don't give it up

 

Touch of Joy was een Belgische muziekband bestaande uit Sandy Boets en Sergio Quisquater. Boets werd bekend door mee te doen aan de Soundmixshow in 1993, toen ze Whitney Houston imiteerde. Op haar negende leerde ze Sergio Quisquater kennen.

Eind 1994 ontstond hun groep Taste Of Joy. Hun eerste single werd "You're My Baby" en het duo verscheen voor het eerst op tv. Met hun tweede single, "You've Got To Try", verschenen ze voor het eerst in de hitlijsten. Hun eerste album, Together Forever verscheen dan op 25 september 1995. De oorspronkelijke groepsnaam werd het jaar erop veranderd tot Touch Of Joy, omdat in Canada al een groep bleek te bestaan met deze naam.

Hun eerste grote hit kwam met "Don't Give It Up", dat op 6 september 1996 was verschenen. Het nummer stond 13 weken in de hitlijsten en haalde een zevende plaats in de Ultratop 50. De volgende single, "Enjoy", deed het nog beter en haalde een tweede plaats. Het gelijknamige album behaalde goud. In korte tijd ontpopte het duo zich tot hitmachine met enkele singles: "Please Don't Go", "Come On And Get Up", "Wild" en "Let's Go Crazy" werden alle hits. Op 1 oktober 1998 werd een nieuw album, Dance To The Rhythm voorgesteld, waaruit de single "Feel All Right" een nieuwe hit werd.

Bron : Wikipedia

All 4 One - I swear

I swear is een lied geschreven door Gary Baker en Frank J. Myers. Onderwerp is de liefde, waarbij de ene partner eeuwige liefde zweert ten opzichte van de andere. Het liedje werd eerst opgenomen door John Michael Montgomery, vlak daarna door All-4-One. Daarna volgden (gegevens 2015) nog een tiental covers van onder meer Smokie en Donny en Marie Osmond. Het lied werd overigens door Albert West in het Nederlands uitgevoerd onder de titel Voor jou, de vertaling was van Cees Stolk.

Gary Baker was zelf trouwens ook een keer te horen in dit lied. Die versie verscheen in Duitsland als gevolg van het televisieprogramma Popstars: Girls forever. Het haalde daar een bescheiden plaats in de hitparade.

Bron : Wikipedia

 

.

ABBA TEENS - Mamma Mia

 

A*Teens was een Zweedse popgroep met een Engelstalig repertoire. De groep werd in 1998 in Stockholm gevormd, eerst onder de naam ABBA*Teens, later als A*Teens. In 1999 (25 jaar na de overwinning van ABBA op het Eurovisiesongfestival) brachten ze hun eerste album genaamd "The ABBA Generation" uit. Later volgden "Teen Spirit", "Pop 'til you drop!", "New Arrival" en "A*Teens Greatest Hits". Het eerste album bestond, zoals de naam aangeeft, voor 100% uit ABBA-covers, de andere uit eigen werk. Wereldwijd verkocht de band zo'n 1,5 miljoen singles en 8 miljoen albums. In 2006 besloot de band - na jaren van hard werken en toeren rond de wereld - A*Teens een tijdje in de ijskast te zetten. Tot op heden is de groep niet teruggekeerd.

Bron : Wikipedia

Def Dames Dope - Feel Free

 

Def Dames Dope werd begin jaren 90 opgericht door Larissa en Axana Ceulemans. Zij vroegen Phil Wilde en Peter Bauwens, die een muziekproductiebedrijfje vormden. Phil Wilde boekte op dat moment reeds grote successen met 2Unlimited, samen met Jean-Paul Decoster. De act van Def Dames Dope werd hierna gecomplementeerd met vier danseressen. In de zomer van 1993 wonnen ze de Radio 2 Zomerhit met Ain't Nothing To It.

In Zuid-Afrika toerde de groep in het voorprogramma van Latoya Jackson. Def Dames Dope haalde de hitlijsten in Tsjechië, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Canada en Israël. In 1995 bracht de band een tweede album uit, waarop zangeres Axana Ceulemans de teksten verzorgde.

Na de gloriejaren van 1993 tot 1996, volgde een rustperiode van 6 jaar. In de zomer van 2002 bracht Def Dames Dope (met Snake, TRS, H2O en Tabasco) nog een reünie-single Beep Beep uit zonder medewerking van Wilde & Bauwens. De single werd geen groot succes. Op 10 april 2010 stond de groep met z'n vijven (Snake, Can-D-Cash, TRS, H20 & Tabasco) op het podium in Hasselt tijdens I love the 90's.

In 2016 kondigden de zussen Ceulemans een comeback aan, met nieuw materiaal. Behalve de zussen geven twee dansers de vernieuwde groep vorm. Hun naam wordt sindsdien geschreven als "Def Dames Dope®".  In 2019 houdt de groep er opnieuw mee op en geeft ze een afscheidstournee.

Bron : Wikipedia

Sarah & Koen Wauters -You are the reason

Sarah De Koster (Leuven, 20 april 1981), professioneel beter bekend als Sarah, is een Vlaamse zangeres.

De Koster werd bekend door haar overwinning in de Soundmixshow in 1997. Ze kreeg een platencontract en nam tot op heden drie albums op, waarmee ze grote successen behaalde. Haar laatste album dateert van 2003, sindsdien is ze minder actief. Ze nam wel nog enkele duetten op, met Raf Van Brussel en Koen Wauters

Koen Maria Gaston Wauters (Halle, 17 september 1967) is een Nederlandstalige Belgische zanger en frontman van de groep Clouseau. Daarnaast is hij televisiepresentator en acteur..

Bron : Wikipedia

 

Steps - After the love was gone

Steps is een Britse popgroep die een aantal hits had. De band bestaat uit Ian 'H' Watkins, Claire Richards, Faye Tozer, Lisa Scott-Lee en Lee Latchford Evans. In alle videoclips kwamen eigen danspasjes voor. Deze danspasjes zaten bij de meeste van hun singles zodat fans mee konden dansen met de muziek, hetgeen de naam Steps verklaart.

Met hun tweede single Last thing on my mind scoorde Steps in België zijn allereerste nummer 1-hit. De single stond 10 weken bovenaan de hitlijsten. De opvolger, One for sorrow, bereikte eveneens de hoogste plaats in de hitparade. Ook 5 6 7 8 en Heartbeat/Tragedy bereikten de top 10.

Steps werd opgericht op 7 mei 1997. De vijf leden die de groep zouden vormen werden gezocht via een auditie, uiteindelijk waren deze vijf Claire Richards, Faye Tozer, Lisa Scott-Lee, Ian Watkins, ook bekend als H., en Lee Latchford-Evans. Op 26 december 2001 ging de groep uit elkaar. Na de breuk kregen H and Claire nog een programma op de BBC. Ze gingen ook als duo verder en scoorden in het Verenigd Koninkrijk hits met DJ, Half a heart en All out of love. Lisa deed mee aan het programma Dancing on Ice. In 2007 maken Faye en Claire hun comeback met een soloplaat.

Bron : Wikipedia

Gabrielle - Rise

Gabrielle had de geboortenaam Louise Bobb. Toen ze begon aan haar zangcarrière nam ze de artiestennaam Gabrielle aan.

Gabrielle verdiende begin jaren 90 nog de kost als secretaresse, maar 's avonds trad ze veel op in clubs en bars in Londen. Met haar soulvolle stem duurde het niet lang voordat ze ontdekt werd door producers voor een plaatopname. In 1991 maakte ze een demo van Dreams, waarbij ze Fast car van Tracy Chapman samplede. De single werd niet officieel uitgebracht, omdat Chapman haar akkoord niet had gegeven, maar illegale kopieën ervan werden veel gedraaid op Londense dance-stations en in clubs. Twee jaar later werd Dreams opnieuw opgenomen (nu zónder sample) en officieel uitgebracht. Het gevolg was een Britse nummer 1-hit en een Nederlandse top 10-notering.

Eind 1993 verscheen haar debuutalbum Find your way, dat goed werd ontvangen. Hierna nam Gabrielle een pauze; ze werd moeder, nam een sabbatical en kwam pas in 1996 terug met nieuw werk. De in dat jaar verschenen single Give me a little more time, afkomstig van haar tweede album Gabrielle, werd een bescheiden hit. Het album was lang niet zo succesvol als haar debuutplaat Find your way, maar haar status als een van de beste Britse soulzangeressen werd er wel door bevestigd.

Eind 1999 bracht ze haar derde album uit, Rise. Het titelnummer ervan werd in het voorjaar van 2000 een redelijk grote hit in verschillende landen, waaronder in Nederland. In het Verenigd Koninkrijk werd het Gabrielle's tweede nummer 1-hit. In 2001 boekte ze ook nog een succes met de single Out of reach.

Na 2001 verdween Gabrielle uit de schijnwerpers. Haar albums Play to win (2004) en Always (2007) werden slechts in het Verenigd Koninkrijk opgemerkt. 25 jaar na haar doorbraak bracht Gabrielle in 2018 het album Under my skin uit, haar eerste studioalbum in elf jaar tijd.

Bron :Wikipedia

Run DMC - It's like that

It's Like That is de debuutsingle van de Amerikaanse hiphopgroep Run-DMC, uitgebracht in 1983 door Profile Records. Het nummer werd geremixt door house DJ Jason Nevins in 1997. Zijn versie werd oorspronkelijk uitgebracht in 1997 op 10 "vinyl in de VS, en werd een slaper hit in 1998. Het verkocht wereldwijd ongeveer vijf miljoen exemplaren, waardoor het tot de best verkopende singles of aller tijden behoort.

In 2008 stond het op nummer 40 op VH1's 100 Greatest Hip-Hop Songs. 

Bron : Wikipedia